محمّد بن عبد اللّه طاهر ، حسين بن اسماعيل را كه از قوّاد او بود با تركى كلباتكين نام بحرب او فرستاد و سيّد را گرفته و سر برداشته پيش محمّد عبد اللّه طاهر آورده و مردم بغداد بتهنيت ميشدند ، أبو هاشم داود بن القاسم الجعفرى كه سيّدى معروف و پير بود پيش او درآمد و گفت : أيّها الأمير جئتك مهنّئا بما لو كان رسول اللّه حيّا لعزّى به . معنى آنست كه ترا تهنيت ميكنم بدانكه اگر رسول - صلوات اللّه عليه - زنده بودى او را تعزيت دادندى . هيچ را از سادات كه بنو عبّاس كشتند چندان مراثى نگفتند كه او را . و ابن رومى - رحمه اللّه - را قصيده‌ايست « 1 » : أمامك فانظر أىّ نهجيك تنهج * طريقان شتّى مستقيم و أعوج أفي كلّ يوم للنبىّ محمّد * قتيل زكىّ بالدماء مضرّج سلام و ريحان و روح و رحمة * عليك و ممدود من الظّلّ سجسج ألّا أيّها المستبشرون بيومه * أظلّت عليكم غمّة لا تفرّج لعمري لقد أغرى القلوب ابن طاهر * ببغضائكم ما دامت الريح تنأج » ( تا آخر گفتار او ) » . ابن عنبه در فصول فخريه گفته ( ص 159 ) : « و نسل عمر بن يحيى بن ذى - الدمعة از دو پسرند ، احمد المحدّث و ابى منصور محمّد ، و او را فرزندان ديگر بودند ، از ايشان ابو الحسين يحيى بن عمر از اكابر ائمهء زيديه بود ، و در قريهء شاهى از قراء كوفه شهيد شد » . نگارنده گويد : مقام مقتضى بسط كلام نيست طالب تفصيل در اين موضوع بكتاب مقاتل الطالبيّين تأليف ابو الفرج اصفهانى و بكتب انساب و تواريخ و سير مراجعه كند و از جملهء موارد دسترس و بسيار تحقيقى و معتمد كتاب منتهى الآمال و تتمّة المنتهى است و شرح شافيهء ابو فراس حمدانى در شرح اين ابيات : « بئس الجزاء جزيتم في بني حسن * أبو هم العلم الهادى و امّهم » « لا بيعة ردعتكم عن دمائهم * و لا يمين و لا قربى و لا ذمم »

--> ( 1 ) - در شرح حال ابن الرومى نيز به اين مرثيه اشاره كرده‌ايم ( ص 947 همين كتاب ) .